Trybunał Konstytucyjny w Polsce funkcjonuje od 1985 roku. W jego skład wchodzi obecnie 15 sędziów, wybieranych przez sejm na dziewięcioletnią kadencję (obowiązuje zakaz reelekcji) spośród osób wyróżniających się wiedzą prawniczą. Prezesa i wiceprezesa powołuje prezydent. Sędziowie Trybunału są niezawiśli.
Podstawową funkcją Trybunału Konstytucyjnego jest orzekanie o konstytucyjności i legalności aktów prawnych. Funkcję tę realizuje on w następujących formach:
-    orzeka o zgodności ustaw i umów międzynarodowych z konstytucją;
-    orzeka o zgodności ustaw z ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi;
-    orzeka o zgodności przepisów prawa wydawanych przez centralne organy państwowe z konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi i ustawami;
-    orzeka w sprawach skarg konstytucyjnych;
-    orzeka w sprawach sporów kompetencyjnych pomiędzy centralnymi organami państwa;
-    orzeka o zgodności z konstytucją celów oraz działalności partii politycznych.
Każdy, kto uznał, że naruszone zostały jego prawa konstytucyjne, ma prawo wnieść skargę do Trybunału Konstytucyjnego. Jest to skarga konstytucyjna. Wymaga ona rozstrzygnięcia przez Trybunał zgodności z konstytucją tej ustawy, na podstawie której orzeczono w sprawie pokrzywdzonego. Z taką skargą można wystąpić do Trybunału dopiero po wyczerpaniu postępowania we wszystkich instancjach. Można to uczynić w ciągu dwóch miesięcy od zapadnięcia prawomocnego wyroku. Skargę może sformułować jedynie adwokat lub radca prawny.
Z wnioskiem o kontrolę zgodności kwestionowanych aktów prawnych z aktami wyższego rzędu mogą też występować: prezydent, marszałek sejmu, marszałek senatu, prezes Rady Ministrów, minimum 50 posłów bądź 30 senatorów, pierwszy prezes Sądu Najwyższego, prezes NSA, prokurator generalny, prezes Najwyższej Izby Kontroli, Rzecznik Praw Obywatelskich.
Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne. Jeżeli orzeknie on o wadliwości zakwestionowanego aktu prawnego, to akt ten przestaje obowiązywać.